Szczur wędrowny czyli najpopularniejszy szczur

Bardzo popularny gatunek szczura z rodziny myszowatych. Pierwsze gatunki pojawiły się w południowo – wschodniej Azji. Jednak bardzo szybko szczur wędrowny przeniósł się na inne kontynenty i do innych krajów (w tym także do Polski). Obecnie zauważa się ten gatunek szczura praktycznie na całym świecie.

Przystosowanie do życia

            Szczur wędrowny dzięki swojej charakterystyce może bez przeszkód zamieszkiwać każdy teren. Dobrze pływa, jest wszystkożerny (z przewagą mięsa), zasiedla wysypiska śmieci, kanalizację, najróżniejsze magazyny, piwnice, składy z pożywieniem i inne miejsca, które oferują mu jedzenie i za razem kontakt z ludźmi. Ciekawostką jest fakt, że liczba szczura wędrownego w niektórych miastach na świecie przekracza liczbę samych mieszkańców. To obrazuje, jaką popularnością cieszy się ten gatunek.  Jest aktywny całą dobę ze szczególnym uwzględnieniem pory nocnej.

szczur
Zdjęcie poglądowe – nie prezentuje opisanego szczura.

Anatomia

            Szczur gatunku wędrownego jest większy, niż szczur śniady. To ma kluczowe znaczenie i daje dla wędrownego gryzonia znacznie większą przewagę nad szczurami śniadymi, które niejednokrotnie muszą ustępować im miejsca. Szczura wędrownego można poznać po brunatnej sierści i charakterystycznie zakończonym pysku. Do tego dodajmy krótkie uszy i żółtawy odcień na sierści.

Szczur jako szkodnik

Od dawna przyjęło się, że szczury to szkodniki, które nie są dla człowieka przyjazne. Wiele kobiet to potwierdzi. Udowodniono, że kobiety boją się szczurów i myszy. Nie dlatego, że roznoszą choroby lub wyżerają zasoby ludzkiego pokarmu, ale dlatego, że nie wyglądają zbyt sympatycznie. Te zwierzęta poruszają się bardzo szybko i w mgnieniu oka mogą zniknąć z pola widzenia. To dodatkowo deprymuje wielu osobników. Szczur jednak nie tylko dlatego jest szkodnikiem. Podobnie, jak gatunek śniady – szczur wędrowny przenosi choroby i jest dużym zagrożeniem dla zapasów ludzkich. Spiżarnie, piwnice i magazyny z żywnością lub polonami rolniczymi to ulubione miejsca tego gatunku. Ponadto, szczur wędrowny ma styczność ze śmieciami i kanalizacją, a to nie kojarzy się ludziom najlepiej. Dzikie gatunki są więc niebezpieczne.

Hodowla

            Pod względem hodowli i udomowienia szczur wędrowny ma przewagę and szczurem śniadym. Ten gatunek jest udomowiony. Mimo, że jest to szkodnik – wielu ludzi hoduje w domach szczury wędrowne. Oczywiście, są one w klatkach i pod specjalnym nadzorem. Dzięki temu nie mają styczności z czynnikami chorobotwórczymi i nie przenoszą szkód związanych ze spiżarniami ludzkimi. Do tego warto dodać, że szczur śniady to obiekt wielu eksperymentów medycznych. Dlatego obecność tego gatunku szczura w laboratorium nikogo nie powinna dziwić. Dlaczego wykorzystuje się myszy i szczury do najróżniejszych eksperymentów? Mimo wielu sprzeciwień ze strony obrońców praw zwierząt – nauka dalej wykorzystuje myszy domowe lub właśnie szczury wędrowne tłumacząc się faktem, że ten gatunek nie jest wymierający i na dodatek bardzo podobnie reaguje na najróżniejsze dawki leków. Oczywiście, podaje się minimalne ilości. Dzięki temu specjaliści mogą eksperymentować i badać zależności między lekarstwami i między określonymi dawkami.

szczur
Zdjęcie poglądowe – nie prezentuje opisanego szczura.

Niebezpieczeństwo dla człowieka

            Przy spotkaniu z szczurem wędrownym musimy mieć się na baczności. Dlaczego? Szczury wędrowne nie są agresywne, gdy nie mają dokąd uciec. Żerują zazwyczaj w nocy, unikają człowieka i decydują się na kontakt tylko wtedy, gdy muszą. Za dnia, kiedy szczur spotka człowieka w zamkniętym pomieszczeniu może być nieciekawie. Udowodniono, że szczur wędrowny, jak i śniady, potrafi doskoczyć bez trudu do twarzy człowieka, czyli na ponad półtora metra. Gryzie i atakuje, gdyż boi się większego osobnika. Jego obroną jest atak. Tak się dzieje tylko w ekstremalnych warunkach, gdy szczur nie ma drogi ucieczki. Efekty pogryzień są niebezpieczne dla człowieka. Po pierwsze – ból. Po drugie – problemy związane z chorobami, które mogły być przenoszone przez szczura.  Zazwyczaj jest to wścieklizna. Dlatego po ugryzieniu niezwłocznie należy udać się do lekarza. Gryzonie rzadko atakują człowieka. Jedna trzeba być przygotowany na tą ewentualność.